หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธัมมปฏิปกรณ์ แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 72
74
พระธัมมปฏิปกรณ์ แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 72
ประโยค - พระธัมมปฏิปกรณ์ แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 72 ริมนาไฟ ริมชายคา ริมกองหยากเยื่อ ริมประตูบ้าน, (นาง) ก็กล่าวว่า "ในโรงสานี้ สายอ่อนปรากฏดูดุจดวงริชฉัยฉายอยู่, ที่ข้าง ดุมานี้ พวกเด็กอ่อนรานี้เป็นคนล
ในหน้า 72 ของพระธัมมปฏิปกรณ์ แสดงบทสนทนาเกี่ยวกับการทำการเกษตรและชีวิตประจำวัน โดยหญิงสาวผู้มีอุปการะช่วยเหลือได้แบ่งปันความฝันดีให้กับผู้อื่นด้วยการชี้แนะการปลูกข้าวกล้าในปีที่สมบูรณ์และปรึกษาเกี่ยวก
พระธีมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 73
75
พระธีมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 73
ประโยค - พระธีมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 73 ในที่คอนและกลุ่ม ตามคำของนางยักษ์นั่นนี้ เหตุนี้นั้น ข้าวลำของ ฉันอิ่มสมบูรณ์ดี พวกท่านไม่เห็นโภชนามีข้าวดิบและข้าวสวยเป็นต้น ที่ฉันนำไปจากเรือนมิตรรู้หรือ?
บทนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับนางยักษ์ ที่ชาวเมืองทำสักการะให้ ในขณะที่นางยักษ์ได้มีบริวารมากมาย และเริ่มต้นการลำให้กับชาวเมืองอย่างต่อเนื่อง จนถึงปัจจุบันนี้ การแสดงออกถึงความกตัญญูและความเคารพ
พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี
76
พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี
ประโยค - พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 74 ๕. เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี*[เอก] [ข้อความเบืองต้น] พระศาสดา เมื่ อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพากิริยา ชางเมืองโกสัมพี ตรี สพระธรรมเทคนิคานว่า "ปรจ
เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระวินัยธรและพระธรรมกถีในเรื่องวินัยที่เกิดขึ้นใกล้เมืองโกสัมพี โดยมีการตรวจสอบกรณีการเหลือน้ำในบาชนะและความเข้าใจเกี่ยวกับอาบัติ ว่ามีหรือไม่มีการทำผิดในกรณีดังกล่าว ซึ
การไม่แตกแยกในหมู่ภิกษุ
79
การไม่แตกแยกในหมู่ภิกษุ
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐูกโฉบแปล ภาค ๑ - หน้า 77 อย่าเลย ภิกษุทั้งหลาย พวกท่านอย่าได้ทำการแตกแยกกัน ดังนี้ เป็นต้นแล้ว ตรรวว่า "ภิกษ์ทั้งหลาย ขึ้นชื่อว่า การแตกแยก การ ทะเลาะ การแก่งแย่งและการวิวาทนั้น ท
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่แตกแยกและการทะเลาะในหมู่ภิกษุ โดยยกตัวอย่างจากพระธรรมปิฎกที่สอนให้ภิกษุร่วมมือกันและหลีกเลี่ยงการวิวาทซึ่งอาจนำไปสู่ความเสียหาย ภิกษุทั้งหลายควรตระหนักถึงอันตรายของค
พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80
82
พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80
ประโยค - พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80 อ. พวกท่านลูกขรมพระศาสดาแล้วหรือ? ขอรับ. ม. ยังไม่ได้ดูดขอขมา ผู้มีอายุ. อ. ถ้างั้นนั้น ขอพวกท่านลูกของพระศาสดาเสีย ฝ่าย พวกข้าก็จัดเป็นพวกท่านเหมือนอย
ในหน้าที่ 80 ของพระฉันบาปที่ถูกแปล อาจารย์ได้สอบถามถึงการรับคำขมาและการเข้าเฝ้าพระศาสดา บรรยายถึงการดำเนินชีวิตและความสุขของช้างในราวป่า รวมถึงการเข้าหาพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยไม่สามารถไปพบพระศาสดาได้ง่
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81
83
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81
ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81 ด้วยวงดังกน้ำฉันน้ำใช้มาถังไว้ เมื่อพระประสงค์ด้วยน้ำร้อน ก็จัดน้ำร้อนถวาย พระช้างนั้นจัดน้ำร้อนให้เองอย่างไร ? พระช้างนั้น สีไม้แท้ด้วยวงให้ไฟเกิด ใส่ฟันไ
เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงความประสงค์ของพระศาสดาและการถวายบาตรจากพระช้าง โดยมีการถวายบำราศและการปฏิบัติที่สำคัญเพื่อปกป้องพระศาสดา และการทำวัตรตามคำสั่งของพระศาสดา สถานการณ์ถูกบรรยายอย่างละเอียดแสดงให้เห็น
พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82
84
พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82
ประโยค - พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82 [วานรถวายรังง้ำผึ้ง] ในกาลนั้น วานรตัวหนึ่ง เห็นช้างนั้นลุกขึ้น แล้ว ๆ ทำภิษฐ์มาริจักวัตร (คือการปฏิบัติ) แด่พระภิกษุเจ้า คิดว่า "เราก็ดิกทำอะไร ๆ ถวายบ้า
ในประโยคนี้ วานรเห็นช้างลุกขึ้นและทำภิษฐ์มาริจักวัตรแก่พระภิกษุ เมื่อเห็นรังผึ้งที่ไม่หักตัวมาจึงนำมาถวายพระศาสดา ซึ่งพระศาสดาได้ทำบิโกแล้ว วานรยังเกี่ยวข้องกับความเป็นอมตะเพราะได้เกิดในวิมานทอง ในส่ว
การสนทนาของพระสาศดากับภิญู
86
การสนทนาของพระสาศดากับภิญู
ประโยค - พระอิฐพระปฐมปะกฏถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 84 หรือ ? " ทรงสับความที่พระระเป็นผู้นำพร้อมกับภิญู ๕๐๐ แล้ว ตรัสว่า "ภิญูเหล่านั้น อยู่ที่ไหน ?" เมือพระระทูลว่า "ข้าพระ- องค์ไม่ทราบน้ำพระทัยของพระองค
พระอิฐพระปฐมปะกฏถามเกี่ยวกับภิญู 500 ที่เข้ามาถวายบังคมพระสาศดา และสนทนาเกี่ยวกับการทำข้อปฏิบัติที่ดี ในบทสนทนานี้ ระบุถึงความสำคัญของการมีบุญและคุณธรรมในชีวิต พร้อมทั้งคาถาสอนใจ สำหรับผู้ที่ปฏิบัติธร
พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88
90
พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88
ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88 ภูมุขเหล่านอไม่่นั่ง ไม่ยืน ร่วมกับภูมุขพวกนั้น. พวกผู้มาแล้ว ๆ ถูลามพระศาสดา ว่า "ข้าแต่พระองค์" ผู้ภิญญ พวกไหน ภูมุขชาวเมืองโกสัมพี ผู้ถืออาจแตกต่างเหล่า
ในบทความนี้พระศาสดาได้แสดงหลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกขุในสำนักของพระพุทธเจ้า โดยอธิบายถึงความสำคัญของการไม่ทำกรรมหนักและการรักษาคำสอนในการดำเนินชีวิต รวมถึงประเด็นเกี่ยวกับการครองราชสมบัติในเมือ
คำสอนในพระคาถาเกี่ยวกับความสงบ
91
คำสอนในพระคาถาเกี่ยวกับความสงบ
การอ่าน OCR จากภาพนี้เป็นภาษาไทย นี่คือข้อความที่ได้: "ประโยค๒ - พระอธิการมทีอปุรฎกอปล(อ) ภาค ๑ หน้า ๙๙ ตรัสพระคาถานี้ว่า "ก็ชนเหล่านี้อูไม่รู้ว่า "พวกเราพากันอยู่อยับ อยู่ในท่ามกลางสงฆ์" ฝ่ายชนเหล่
บทความนี้นำเสนอการตีความพระคาถาที่พระอธิการได้ตรัสไว้เกี่ยวกับความรู้สึกของชนในหมู่สงฆ์ โดยเน้นถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันอย่างสงบและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน การปฏิบัติอย่างมีสมาธิจะนำไปสู่ความสงบ คว
พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล: บทสนทนาในป่าช้า
96
พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล: บทสนทนาในป่าช้า
ประโยค - พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 94 ที่คนอยู่ในป่าช้า แก่ผู้ฝ้าป่า พระมหาเทวะในวิหาร และนายบ้าน ถ. เพราะเหตุไร ? ญ. เพราะพากโจรทำกรรมแล้ว ถูกพากข้างของ (ทรัพย์) สะกด ตามรอยเท้าไป จึงทิ้งถอน
เนื้อหาเล่าถึงการสนทนาระหว่างคนในป่าช้า ยกตัวอย่างสถานการณ์เกี่ยวกับโจรที่ขโมยทรัพย์สินและผลกระทบต่อคนในพื้นที่ ดังนั้นเจ้าหน้าที่จึงมีบทบาทสำคัญในการป้องกันอันตรายล้วนทั้งการทำดีในป่าช้า พระผู้เป็นเจ
พระอึ่มปิตุปฏิญญา - ภาค ๑
98
พระอึ่มปิตุปฏิญญา - ภาค ๑
ประโคม - พระอึ่มปิตุปฏิญญา. ภาค ๑ - หน้า 96 ีพิจารณาแต่ผ้าป่า ถึงปลายผมแล้ว ฟูดว่ารูปนี้ประดิษฎีดึงนั่ง มีสีดางทองคำ นางพิงใส่ปรับบนไฟ ในกาลที่รูปนั้นถูกปลวกไฟใหญ่ ลวนแล้ว จึงบอกแก่ข้าเจ้าว่า"ดังนี้แ
ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระมหากาลที่ได้บรรลุพระอรหัตและการพิจารณาสังขารที่ไม่เที่ยง พระเณรได้พิจารณาถึงความเสื่อมโดยธรรมชาติ พบว่าสิ่งเกิดขึ้นย่อมดับไป ความสงบของสังขารคือสุข พระศาสดาเสด็จไปที่พนมกรและถูกขอ
พระบิณฑบาตฝึกอธิษฐานแปล ภาค ๑ หน้า 97
99
พระบิณฑบาตฝึกอธิษฐานแปล ภาค ๑ หน้า 97
ประโยค - พระบิณฑบาตฝึกอธิษฐานแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 97 [ระเบียบอุปาสนะสมาธีพุทธธาภา] กในสถานที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายไม่ทรงคุ้นเคย ควรทิ้งภิญญู หนึ่งผู้บอกอุปาสนะจะต้องล้างหน้าไปก่อน คืออาสนะสำหรับพระ พระพุ
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการปฏิบัติในการอุปาสนะสมาธี ซึ่งบรรยายถึงการจัดที่นั่งสงฆ์ภายในสถานที่ที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่ รวมถึงการจัดระเบียบและการเคารพในที่อาสนะที่ต่างกัน ตามคำสอนของพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังม
ประโคง - พระชัยมงคลปฐมกถา ภาค ๑
100
ประโคง - พระชัยมงคลปฐมกถา ภาค ๑
ประโคง - พระชัยมงคลปฐมกถา ภาค ๑ - หน้าที่ 98 อัฏกาล คำอธิบายในภาวะแห่งภิญญา สันกาลไม่นาน ยังไงกัน ได้พรรณา ก็สีดา จึงไม่รู้สึกอยาก เพราะฉะนั้น เจ้านจงหมดความ ระมึดด้วยอาตอัปปันษเสียที่เดียว ไปถวายบัง
เนื้อหาพูดถึงภิญญาและการจัดการด้านอาหารในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสัมพันธ์ระหว่างพระมหากาลและภิกษุสงฆ์ รวมถึงบทบาทของผู้หญิงในการนิมนต์พระ เพื่อเสวยอัตตาหารในวันรุ่งขึ้น การสนทนาถึงผู้หญิงที่คิดจะแย่งส
พระเกียรติที่ฐกุชาดแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100
102
พระเกียรติที่ฐกุชาดแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100
ประโยค - พระเกียรติที่ฐกุชาดแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100 "ผู้ตามเห็นอารมณ์ว่างาม ไม่สำรวมในอินทรีย์ทั้งหลาย ไม่รู้สมในโภชนะ เกื้อ ครั้น มีความเพียรเวลามีอยู่ ผู้นั้นแล มาร ย่อมรังควานได้ เปรียบเหมือนต้นไม้
ในบทนี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับการเห็นอารมณ์ว่างามและการสำรวมในอินทรีย์ทั้งหลาย โดยแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือ ผู้ที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์มักถูกมารรังควาน และผู้ที่มีศรัทธาและสามารถสำรวม ทำให้มารไม่สามารถเข้า
พระธัมม์ทิวทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 106
108
พระธัมม์ทิวทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 106
ประโยค - พระธัมม์ทิวทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 106 ชวนคนอื่น, ผู้นั้น ย่อมได้ทั้งโภคสมบัติ ทั้งบริวารสมบัติ ในที่แห่งตน เกิดแล้ว ๆ ฉันรอดอัศวภาพบ้าง พันอัศวภาพบ้าง แสนอัศวภาพบ้าง." [นิมนต์ก็ตกนับรั
เนื้อหาเกี่ยวกับการเสวนาและการถวายภัตตาหารแก่ภิกษุในพระนครรัชต์ อบาสกร่วมที่จะจัดให้มีการถวายภัตตาหารเพื่อสนับสนุนการบำเพ็ญบุญ และเป็นเหตุให้บรรลุความสุข โดยเสนอถามจำนวนภิกษุที่ต้องการและรับคำตอบจากชา
พระธัมม์ทาทิตย์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 107
109
พระธัมม์ทาทิตย์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 107
ประโยค - พระธัมม์ทาทิตย์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 107 อุปาสกกล่าวว่า "ถ้าธรรมะนั้น เราทั้งหลาย จับประชุมหมู่ม รวมกันในที่แห่งเดียว ขอท่านทุก ๆ คน จงรวบรวมวัตถุ่าง ๆ มี น้ำมัน งา ข้าวสาร เนื้อสัตว์ น้ำอ้
ในพระธัมม์ทาทิตย์ฉบับนี้ อุปาสกได้กล่าวถึงการรวบรวมสิ่งของเพื่อนำไปถวายพระ ซึ่งแสดงถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของชุมชน บทสนทนาเกี่ยวกับการเลือกที่จะถวายผ้ากาสวะแก่พระเทวะหรือพระสารูครูเณรแสดงให้เห็น
พระอิ่มมและการมองเห็นของพระปัญญา
111
พระอิ่มมและการมองเห็นของพระปัญญา
ประโยค- พระอิ่มม ทำถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 109 เห็นกิริยานั้นแล้ว คิดว่า "รามช้างเหล่านี้ได้โดยยาก ถีในกลไป และมา ช้างเหล่านี้ผงจบพระปัญญา พระทั้งหลาย, มันเห็นอะไร หนอ? " จึงบอกได้ว่า "เห็นผ้ากาสาว
เนื้อหาพูดถึงการที่พระอิ่มมสังเกตเห็นช้างและการมีส่วนร่วมของพระปัญญา โดยเกิดเหตุการณ์ที่ช้างหลุดไป และการตอบสนองของพระมหาบุรุษที่พยายามค้นหาช้างเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงผ้ากาสาวะและความเชื่อมโ
ประโยคจบ - พระธัมม์ทิพยรัตตรกถา ภาค ๑
114
ประโยคจบ - พระธัมม์ทิพยรัตตรกถา ภาค ๑
ประโยคจบ - พระธัมม์ทิพยรัตตรกถา ภาค ๑ - หน้าที่ 112 อธิบายว่า “พราจ” จากการฝึกอินทรีย์ และวิธีจะอั้นเป็นฝ่ายปรมิตตลัวจะ: บทว่า น โฉ เป็นตัน ความว่า บุคคลนั้น คือผู้เห็นปานนั้น ย่อมไม่ควรนุ่งผ้าสะวะ.
ในบทนี้อธิบายถึงความสำคัญของการฝึกอินทรีย์และบทบาทของผู้ที่เห็นปานเกี่ยวกับธรรมะ โดยเฉพาะการบรรลุเป็นพระโสดาบัน ซึ่งเป็นหนึ่งในอริยผลที่สำคัญในทางพระพุทธศาสนา เนื้อหายังได้เสนอถึงการมีศีลและโยบายการฝึ
พระปิยะปที่ถูกต้องแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 113
115
พระปิยะปที่ถูกต้องแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 113
ประกอบ - พระปิยะปที่ถูกต้องแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 113 ๔. เรื่องสมชัย* [๑] ข้อความเบื้องต้น พระศาสนา เมื่อประทับอยู่ในพระพุวั วัน ทรงปรารถนา ความไม่มาของสมชัย (ปรโยค) ซึ่ง ๒ พระอัฏฐสาวกกราบทูลแล้ว ตรั
บทความพูดถึงพระศาสนาเมื่อประทับอยู่ในพระพุวั รวมถึงการทรงปรารถนาความไม่มาของสมชัย ด้วยการกราบทูลของพระอัฏฐสาวก พระศาสดาได้รับพยากรณ์จากพระพุทธเจ้าทั้ง ๒๓ พระองค์ และเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นตามมา โดย